Ο ώμος είναι η πιο ευκίνητη αλλά και η λιγότερο σταθερή άρθρωση του ανθρώπινου σώματος. Η αστάθεια εμφανίζεται όταν η κεφαλή του βραχιονίου εξέρχεται μερικώς ή πλήρως από την ωμογλήνη, συνήθως προς τα εμπρός (πρόσθια αστάθεια). Μετά από επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα, μπορεί να προκληθούν βλάβες στον θύλακο, στους συνδέσμους ή στα οστά της άρθρωσης του ώμου (π.χ. Bankart, Hill-Sachs).
Αυτή η κατάσταση μπορεί να προκληθεί από τραυματισμό, όπως μετά από εξάρθρημα, ή να είναι αποτέλεσμα χαλαρότητας των συνδέσμων σε άτομα με υπερελαστικότητα. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αίσθημα “γλιστρήματος” του ώμου, πόνο, αδυναμία, και φόβο για συγκεκριμένες κινήσεις, ειδικά σε αθλήματα που απαιτούν ρίψεις ή απότομες αλλαγές κατεύθυνσης.
Η διάγνωση γίνεται με βάση το ιστορικό, την λεπτομερή κλινική εξέταση και απεικονιστικό έλεγχο, συνήθως μαγνητική τομογραφία ή μαγνητικό αρθρογράφημα, για να αξιολογηθεί η έκταση της βλάβης.
Η θεραπεία εξαρτάται από τη σοβαρότητα και τη συχνότητα των εξαρθρημάτων. Σε ήπιες περιπτώσεις εφαρμόζεται συντηρητική αγωγή με φυσικοθεραπεία και ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών που σταθεροποιούν τον ώμο. Σε περιπτώσεις επαναλαμβανόμενων εξαρθρημάτων ή σημαντικής χαλαρότητας, συνιστάται χειρουργική αποκατάσταση, συνήθως αρθροσκοπικά, με συρραφή του θυλάκου και των συνδέσμων.
Η έγκαιρη αντιμετώπιση της αστάθειας είναι καθοριστική για την αποφυγή μόνιμης βλάβης και εκφυλιστικών αλλοιώσεων της άρθρωσης. Με τη σωστή θεραπεία και ιατρική καθοδήγηση, ο ασθενής μπορεί να επανέλθει πλήρως στις δραστηριότητές του, με σταθερό και λειτουργικό ώμο.
Επικοινωνήστε μαζί μας για να δημιουργήσουμε ένα εξιδεικευμένο πλάνο για το δικό σας πρόβλημα.
