Το σύνδρομο «παγωμένου» ώμου είναι μια πάθηση που προκαλεί προοδευτικό πόνο και δυσκαμψία στην άρθρωση του ώμου, περιορίζοντας σημαντικά την κίνηση και την καθημερινότητα του ασθενούς.
Το σύνδρομο παγωμένου ώμου, γνωστό και ως συμφυτική θυλακίτιδα, οφείλεται σε φλεγμονή και πάχυνση του αρθρικού θυλάκου, που οδηγεί σε σταδιακή απώλεια του εύρους κίνησης. Η ακριβής αιτία δεν είναι πάντα γνωστή, ωστόσο σχετίζεται με περιόδους ακινητοποίησης, τραυματισμούς, σακχαρώδη διαβήτη ή θυρεοειδοπάθειες.
Η πάθηση εξελίσσεται σε τρία στάδια:
- Επώδυνη φάση, όπου εμφανίζεται προοδευτικά έντονος πόνος, ιδιαίτερα τη νύχτα.
- Φάση δυσκαμψίας, όπου ο πόνος μειώνεται, αλλά η κίνηση περιορίζεται σημαντικά.
- Φάση αποκατάστασης, κατά την οποία η κινητικότητα επανέρχεται σταδιακά, συνήθως σε διάστημα αρκετών μηνών.
Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο στον ώμο και το άνω άκρο, αδυναμία ανύψωσης ή στροφής του χεριού και δυσκολία σε απλές κινήσεις, όπως το ντύσιμο ή η σύλληψη αντικειμένων.
Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό, στην κλινική εξέταση και επιβεβαιώνεται με απεικονιστικές εξετάσεις, ώστε να αποκλειστούν άλλες παθήσεις όπως ρήξη του στροφικού πετάλου.
Η θεραπεία είναι κυρίως συντηρητική και περιλαμβάνει αντιφλεγμονώδη φάρμακα, ασκήσεις κινητοποίησης, φυσικοθεραπεία και σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδοαρθρικές εγχύσεις κορτικοστεροειδών ή PRP. Σπάνια απαιτείται χειρουργική λύση των συμφύσεων μέσω αρθροσκόπησης.
Η πλήρης αποκατάσταση είναι εφικτή, αν και η βελτίωση είναι σταδιακή. Η έγκαιρη παρέμβαση και η συστηματική φυσικοθεραπεία αποτελούν το κλειδί για την ανάκτηση της φυσιολογικής κινητικότητας και την αποφυγή υποτροπών.
Επικοινωνήστε μαζί μας για να δημιουργήσουμε ένα εξιδεικευμένο πλάνο για το δικό σας πρόβλημα.
